Η Μάνη είναι μία από τις πιο ιδιαίτερες περιοχές της νότιας Ελλάδας.
Εδώ τα βουνά γέρνουν προς τη θάλασσα, τα πέτρινα χωριά βρίσκονται κοντά στο νερό και η καθημερινή ζωή ακολουθεί έναν παλιότερο, πιο σταθερό ρυθμό.
Αυτή η διαδρομή πραγματοποιείται στο πιο πράσινο κομμάτι της Μάνης, όπου ήσυχοι παραθαλάσσιοι δρόμοι συνδέουν ελαιώνες, ψαροχώρια, μικρούς όρμους και ανοιχτές θέες στη θάλασσα. Ένα ειδικό παράκτιο ποδηλατικό μονοπάτι και δρόμοι με λίγη κίνηση κάνουν τη διαδρομή ασφαλή και χαλαρή, με τον ήχο και τη μυρωδιά της θάλασσας να μην απέχουν ποτέ πολύ.
Συναντιόμαστε στη Στούπα, όπου ο ξεναγός σας σάς καλωσορίζει θερμά, προσαρμόζει τα ηλεκτρικά ποδήλατα και δίνει μια σύντομη ενημέρωση ασφαλείας.
Ξεκινάμε κατά μήκος ενός ήσυχου, ασφαλτοστρωμένου παραθαλάσσιου μονοπατιού, κυρίως επίπεδου, με λίγες ήπιες ανηφόρες και κατηφόρες. Με τη βοήθεια των ηλεκτρικών ποδηλάτων, η διαδρομή γίνεται ομαλή και χωρίς κόπο, αφήνοντας χώρο να κοιτάξετε γύρω σας, να αναπνεύσετε και να απολαύσετε την ακτογραμμή καθώς ξεδιπλώνεται σιγά σιγά.
Η πρώτη μας στάση είναι ο Άγιος Νικόλαος, ένα μικρό ψαροχώρι σαν καρτ ποστάλ που θυμίζει σχεδόν νησί. Οι βάρκες λικνίζονται απαλά στο λιμάνι, τα καφέ απλώνονται στην προκυμαία και οι ψαράδες επιδιορθώνουν τα δίχτυα τους ή ξεφορτώνουν την ψαριά της ημέρας, καθώς η ζωή κυλά με τον δικό της ρυθμό.
Συνεχίζουμε νότια, περνώντας από τον Άγιο Δημήτριο, γενέτειρα της Ελένης της Τροίας, μια υπενθύμιση ότι στη Μάνη ο μύθος και η καθημερινότητα συνυπάρχουν, πριν φτάσουμε στην Τραχήλα. Κάποτε χωριό πειρατών, σήμερα η Τραχήλα είναι ένας ήσυχος, αυθεντικός και ανεπιτήδευτος παραθαλάσσιος οικισμός με πέτρινα σπίτια και έντονη αίσθηση τόπου. Στη διαδρομή, ο ξεναγός σας μοιράζεται ιστορίες για το τοπίο, τις τοπικές παραδόσεις και το τι σημαίνει να ζεις εδώ όλο τον χρόνο.
Στην επιστροφή, κάνουμε στάση στην παραλία Πανταζή. Κάτω από τη φυσική σκιά των δέντρων, κολυμπάμε σε καθαρά νερά και απολαμβάνουμε ένα σπιτικό πικνίκ με τοπικές γεύσεις, απλές, φρέσκες και βαθιά συνδεδεμένες με τον τόπο.
Μετά το διάλειμμά μας, ποδηλατούμε πίσω προς τη Στούπα, κουβαλώντας εκείνο το γνώριμο αίσθημα μιας ημέρας που πέρασε όμορφα δίπλα στη θάλασσα.
